و بالاخره تاريخ و مدارك و اسناد و نتيجه و برداشت آن نيز حق است.
بدون شك آئينى كه هم محتواى آن حق باشد و هم دلائل و مدارك و تاريخ آن روشن، بايد سرانجام بر همه آئين‌ها پيروز گردد.
با گذشت زمان، پيشرفت علم و دانش، و سهولت ارتباطات، واقعيت‌ها چهره خود را از پشت پرده‌هاى تبليغات مسموم به در خواهند آورد و موانعى را كه مخالفان حق بر سر راه آن قرار مى‌دهند در هم كوبيده خواهد شد، و به اين ترتيب آئين حق همه جا را فرا خواهد گرفت هر چند دشمنان حق نخواهند و از هيچ گونه كار شكنى مضايقه نكنند؛ زيرا حركت آنها حركتى است بر خلاف مسير تاريخ و بر ضد سنن آفرينش!
***
نكته‌ها:
١- «عُزَيْر» كيست؟
«عُزَيْر» در لغت عرب همان «عِزرا» در لغت يهود است، و از آنجا كه عرب به هنگامى كه نام بيگانه‌اى را به كار مى‌برد، معمولًا در آن تغييرى ايجاد مى‌كند، مخصوصاً گاه براى اظهار محبت آن را به صيغه «تصغير» در مى‌آورد، «عِزرا» را نيز تبديل به «عزير» كرده است، همان گونه كه نام اصلى «عيسى» كه «يَسُوع» است و «يحيى» كه «يُوحَنّا» است، پس از نقل به زبان عربى دگرگون شده و به شكل «عيسى» و «يحيى» در آمده است. «١»
به هر حال «عُزير» يا «عزرا» در تاريخ يهود موقعيت خاصى دارد تا آنجا كه