تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٥
و روحى پاكتر و برخوردارى از «شهامت» و «آگاهى» كافى است.
من اگر فاسد و نادرستم، چگونه مىتوانم در انتظار نظامى كه افراد فاسد و نادرست در آن هيچ گونه نقشى ندارند بلكه مطرود و منفور خواهند بود، روز شمارى كنم؟
آيا اين انتظار براى تصفيه روح و فكر و شستشوى جسم و جان من از لوث آلودگىها كافى نيست؟
ارتشى كه در انتظار جهاد آزادى بخش به سر مىبرد، حتماً به حالت آمادهباش كامل در مىآيد.
سلاحى را كه براى چنين ميدان نبردى شايسته است به دست مىآورد.
سنگرهاى لازم را مىسازد.
آمادگى رزمى افراد خود را بالا مىبرد.
روحيه افراد خود را تقويت مىكند و شعله عشق و شوق براى چنين مبارزهاى را در دل فرد فرد سربازانش زنده نگه مىدارد.
ارتشى كه داراى چنين آمادگى نيست، هرگز در انتظار به سر نمىبرد، و اگر بگويد، دروغ مىگويد.
انتظار يك مصلح جهانى به معناى آمادهباش كامل فكرى و اخلاقى، مادى و معنوى، براى اصلاح همه جهان است. فكر كنيد چنين آمادهباشى چقدر سازنده است؟!
اصلاح تمام روى زمين، و پايان دادن به همه مظالم و نابسامانىها، شوخى نيست و كار سادهاى نمىتواند باشد.
آمادهباش براى چنين هدف بزرگى بايد متناسب با آن باشد، يعنى بايد به وسعت و عمق آن باشد!