جريان اين جهاد اسلامى كه نخستين درگيرى مسلحانه مسلمانان با دشمنان سرسخت و خون‌آشام بود، از نظر بگذرانيم، تا ريزه‌كارى‌ها و اشاراتى كه در اين آيات هست كاملًا روشن گردد.
طبق آنچه تاريخ‌نويسان، محدثان و مفسران آورده‌اند، غزوه «بدر» از اينجا آغاز شد كه:
«ابوسفيان» بزرگ «مكّه»، در رأس يك كاروان نسبتاً مهم تجارتى كه از چهل نفر با ٥٠ هزار دينار مال التجاره تشكيل مى‌شد، از «شام» به سوى «مدينه» باز مى‌گشت.
پيامبر صلى الله عليه و آله به ياران خود دستور داد آماده حركت شوند و به طرف اين كاروان بزرگ كه قسمت مهمى از سرمايه دشمن را با خود حمل مى‌كرد بشتابند و با مصادره كردن اين سرمايه، ضربه سختى بر قدرت اقتصادى و در نتيجه بر قدرت نظامى دشمن وارد كنند.
پيامبر صلى الله عليه و آله و يارانش حق داشتند دست به چنين حمله‌اى بزنند؛ زيرا:
اوّلًا- با هجرت مسلمانان از «مكّه» به «مدينه» بسيارى از اموالشان به دست مكّيان افتاد و خسارت سنگينى به آنها وارد شد، و آنها حق داشتند چنين خسارتى را جبران كنند.
از اين گذشته، مردم «مكّه» در طى ١٣ سال اقامت پيامبر صلى الله عليه و آله و مسلمين در آنجا كاملًا نشان داده بودند كه از هيچ گونه ضربه و صدمه به مسلمانان فروگذار نخواهند كرد و حتى آماده كشتن شخص پيامبر صلى الله عليه و آله نيز شدند.
چنين دشمنى با هجرت پيامبر صلى الله عليه و آله به «مدينه» بى‌كار نخواهد نشست، و مسلماً نيروى خود را براى ضربه قاطع‌ترى بسيج خواهد كرد، پس عقل و منطق ايجاب مى‌كند، مسلمانان به عنوان يك اقدام پيشگيرانه با مصادره كردن سرمايه