تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٨
اين آيات چه شد؟ چرا از پيش خود آنها را تنظيم نمىكنى؟ مگر همه اينها وحى آسمانى است»؟ «وَ إِذا لَمْ تَأْتِهِمْ بِآيَةٍ قالُوا لَوْ لا اجْتَبَيْتَها». «١»
«اما به آنها بگو: من تنها از آنچه به سويم وحى مىشود پيروى مىكنم، و جز آنچه خدا نازل مىكند، چيزى نمىگويم» «قُلْ إِنَّما أَتَّبِعُ ما يُوحى إِلَيَّ مِنْ رَبِّي».
و مىافزايد: «اين قرآن و آيات نورانيش وسيله بيدارى و بينائى از طرف پروردگار است، كه به هر انسان آمادهاى ديد و روشنائى و نور مىدهد» «هذا بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ».
«و مايه هدايت و رحمت براى افراد با ايمان و آنها كه در برابر حق تسليمند مىباشد» «وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ».
ضمناً از اين آيه روشن مىشود همه سخنان و كردار پيامبر صلى الله عليه و آله از وحى آسمانى سرچشمه مىگيرد و آنها كه غير از اين مىگويند، از قرآن بيگانهاند.
***
نكته:
جامعترين آيه اخلاقى
از امام صادق عليه السلام چنين نقل شده كه در قرآن مجيد، آيهاى جامعتر در مسائل اخلاقى از آيه فوق (آيه نخست) نيست. «٢»
بعضى از دانشمندان، در تفسير اين حديث، چنين گفتهاند: اصول فضائل اخلاقى بر طبق اصول قواى انسانى كه «عقل»، «غضب» و «شهوت» است در