تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٦
آزادى نه به معنى حقيقى بلكه به شكل بىبند و بارى همه جا را فرا گرفته و دستگاههاى تبليغاتى غالباً در خدمت شيطان و وسوسههاى شيطانى هستند، فزونتر مىباشد. «١»
تنها راه نجات از آلودگى در چنين شرائطى، نخست فراهم ساختن سرمايه «تقوا» است كه در آيه مورد بحث به آن اشاره شده، و سپس «مراقبت»، و سرانجام توجه به خويشتن و پناه بردن به خدا، ياد الطاف و نعمتهاى او، و مجازاتهاى دردناك خطاكاران است.
در روايات كراراً به اثر عميق ذكر خدا در كنار زدن وسوسههاى شيطان اشاره شده است.
حتى افراد بسيار با ايمان و دانشمند و با شخصيت، هميشه در مقابل وسوسههاى شيطانى احساس خطر مىكردند، و از طريق مراقبت كه در علم اخلاق بحث مشروحى دارد با آن مىجنگيدند.
اساساً وسوسههاى نفس و شيطان همانند ميكروبهاى بيمارىزا است، كه در همه وجود دارند، ولى به دنبال بنيههاى ضعيف و جسمهاى ناتوان مىگردند، تا در آنجا نفوذ كنند اما آنها كه جسمى سالم و نيرومند و قوى دارند، اين ميكروبها را از خود دفع مىكنند.
جمله فَاذا هُمْ مُبْصِرُونَ: «به هنگام ياد خدا چشمشان بينا مىشود و حق را مىبينند» اشاره به اين حقيقت است كه: وسوسههاى شيطانى پرده بر ديد باطنى انسان مىافكند، آن چنان كه راه را از چاه و دوست را از دشمن و نيك را از بد نمىشناسد.