تفسير:
اسرار نهان را فقط خدا مى‌داند
گر چه براى اين آيه نيز شأن نزول خاصى ذكر شده، ولى با اين حال پيوندش با آيه گذشته روشن است؛ زيرا در آيه قبل راجع به عدم آگاهى هيچ كس جز خدا نسبت به زمان قيام «قيامت» بحث بود، و در اين آيه سخن از نفى علم غيب به طور كلى در ميان است.
در نخستين جمله، خطاب به پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد: «به آنها بگو: من مالك و صاحب اختيار هيچ گونه سود و زيانى درباره خويش نيستم مگر آنچه را كه خدا بخواهد» «قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسي‌ نَفْعاً وَ لا ضَرّاً إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ».
ششك نيست كه هر انسانى مى‌تواند براى خود منافعى كسب كند و يا از خويشتن ضررهائى را دور سازد، ولى با اين حال، همان گونه كه مى‌بينيم، در آيه فوق مطلقاً اين قدرت و توانايى بشر نفى شده است.
و اين به خاطر آن است كه انسان در كارهاى خود، قدرت و نيروئى از خويش ندارد بلكه همه قدرت‌ها از ناحيه خدا است و او است كه اين توانائى‌ها را در اختيار آنها گذاشته است.
و به تعبير ديگر مالك همه قدرت‌ها و صاحب اختيار مستقل و بالذات در عالم هستى تنها ذات پاك خدا است، و دگران، حتى پيامبران و فرشتگان، از او كسب قدرت مى‌كنند، و مالكيت و قادريت آنها بالغير است، جمله الَّا ما شاءَ اللَّهُ: «مگر آنچه خدا بخواهد و در اختيار من بگذارد» نيز گواه اين مطلب است.
در بسيارى ديگر از آيات قرآن نيز مالكيت سود و زيان از غير خدا نفى شده و به همين دليل از پرستش بت‌ها و هر چه غير از خدا است، نهى گرديده.