تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧
١٨٧ يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الأَرْضِ لا تَأْتيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً يَسْئَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
ترجمه:
٨٧١- درباره قيامت از تو سؤال مىكنند، كى فرا مىرسد؟ بگو: «علمش فقط نزد پروردگار من است؛ و هيچ كس جز او (نمىتواند) وقت آن را آشكار سازد؛ (حتى) بر آسمانها و زمين، سنگين است؛ و جز به طور ناگهانى، به سراغ شما نمىآيد»! (باز) از تو سؤال مىكنند، چنان كه گوئى تو از زمان وقوع آن با خبرى! بگو: «علمش تنها نزد خداست؛ ولى بيشتر مردم نمىدانند».
شأن نزول:
قيامت چه وقت بر پا مىشود؟
به طورى كه در بعضى از روايات آمده است طايفه قريش به چند نفر مأموريت دادند كه به «نجران» سفر كنند، و از دانشمندان يهود كه (علاوه بر مسيحيان) در آنجا ساكن بودند مسائل پيچيدهاى را سؤال كنند و در بازگشت، آنها را در برابر پيامبر صلى الله عليه و آله مطرح سازند (به گمان اين كه پيامبر از پاسخ آنها عاجز مىماند) از جمله سؤالات اين بود: قيامت در چه زمانى برپا مىشود؟
هنگامى كه آنها اين پرسش را از پيامبر صلى الله عليه و آله كردند، آيه فوق نازل شد و به آنها