تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢٤
لطيف بلاغت است كه در آيه فوق به كار رفته.
***
٣- صفات هميشگى منافقان
بار ديگر تأكيد مىكنيم كه نبايد اين آيات را به شكل طرح يك مسأله تاريخى مربوط به گذشته مورد مطالعه قرار دهيم، بلكه بايد بدانيم درسى است براى امروز، ديروز و فرداى ما و همه انسانها!
هيچ جامعهاى معمولًا از يك گروه منافق، اندك يا بسيار، خالى نيست و صفات آنها تقريباً يكسان و يكنواخت است.
آنها افرادى هستند نادان و در عين حال خود خواه و متكبر كه براى خويش عقل و درايت فوقالعادهاى قائلند.
آنها هميشه از راحتى مردم در رنج و عذابند و از ناراحتىهايشان خوشحال و خندان.
آنها هميشه در ميان انبوهى از خيالات واهى و ترديد و شك و حيرت به سر مىبرند، و به همين دليل، گامى به پيش و گامى به پس مىنهند.
در مقابل آنها مؤمنان راستين، با شادى مردم شاد و با غم آنها شريك و سهيمند، هيچ گاه به علم و درايت خود نمىنازند، و هرگز خود را از لطف حق بىنياز نمىدانند، دلى لبريز از عشق خدا دارند، و در اين راه از هيچ حادثهاى نمىهراسند.
***