تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩١
٢ از شرايط مجاهد راستين
از آيات فوق به خوبى استفاده مىشود كه دلبستگى مجاهدان به زندگى دنيا آنها را در امر جهاد سست مىكند.
مجاهدان راستين بايد مردمى پارسا، زاهدپيشه و بىاعتنا به زرق و برقها باشند. امام على بن الحسين عليه السلام در ضمن دعائى كه براى مرزبانان كشورهاى اسلامى مىكند چنين مىگويد:
وَ أَنْسِهِمْ عِنْدَ لِقائِهِمُ الْعَدُوَّ ذِكْرَ دُنْياهُمُ الْخَدَّاعَةِ الْغَرُورِ وَ امْحُ عَنْ قُلُوبِهِمْ خَطَراتِ الْمالِ الْفَتُونِ:
«بارالها! فكر اين دنياى فريبنده را به هنگامى كه آنها در برابر دشمنان قرار مىگيرند از نظرشان دور فرما! و اهميت اموال فتنهانگيز و دلربا را از صفحه قلوبشان محو نما»! (تا با دلى لبريز از عشق تو براى تو پيكار كنند). «١»
و به راستى اگر شناخت درستى از وضع دنيا و آخرت و چگونگى اين دو زندگى داشته باشيم، در مىيابيم كه اين يكى در مقابل آن، به قدرى محدود و ناچيز است كه به حساب نمىآيد. در حديثى كه از پيامبر صلى الله عليه و آله در اين زمينه نقل شده است مىخوانيم:
وَ اللَّهِ مَا الدُّنْيا فِى الآخِرَةِ الَّا كَما يَجْعَلُ أَحَدُكُمْ اصْبَعَهُ فِى الْيَمِّ ثُمَّ يَرْفَعُها فَلْيَنْظُرْ بِمَ تَرْجِعُ:
«به خدا سوگند! دنيا در برابر آخرت مثل اين است كه: يكى از شما انگشت خود را در دريا بزند و سپس بردارد و بنگرد چه مقدار از آب دريا را با آن برداشته است»؟! «٢»