شمشيرها يا صفير گلوله‌ها خاموش شود، و مجالى براى تفكر و انديشه به وجود آيد، احتمال پايان يافتن جنگ بسيار زياد است.
هميشه ادامه يك كار با شروع مجدد آن پس از خاموشى تفاوت دارد و دومى به مراتب مشكل‌تر است.
فراموش نمى‌كنيم: در دوران جنگ‌هاى بيست ساله «ويتنام» چه اندازه زحمت مى‌كشيدند تا يك آتش بس بيست و چهار ساعته، در آغاز سال نو مسيحى يا مانند آن به وجود آورند.
ولى اسلام براى پيروان خود در هر سال يك آتش بس چهار ماهه اعلام مى‌دارد و اين خود نشانه روح صلح‌طلبى اسلام است.
اما همان گونه كه گفتيم، اگر دشمن بخواهد از اين قانون اسلامى سوء استفاده كند و حريم ماه‌هاى حرام را بشكند، اجازه مقابله به مثل به مسلمانان داده شده است.
***
٢- مفهوم و فلسفه «نَسي‌ء» در جاهليت
«نَسي‌ء» (بر وزن كثير) از ماده «نَسْأ» به معنى تأخير انداختن است (و خود اين كلمه مى‌تواند اسم مصدر يا مصدر باشد) و به داد و ستدهائى كه پرداخت پول آن به تأخير مى‌افتد «نِسيئَه» گفته مى‌شود.
در زمان جاهليت عرب، گاهى يكى از ماه‌هاى حرام را تأخير مى‌انداختند، يعنى مثلًا به جاى ماه «محرم»، ماه «صفر» را انتخاب مى‌كردند و تشريفات آن بدين گونه بود كه: يكى از سران قبيله «بنى‌كنانة» در مراسم حج در سرزمين «منى‌» در يك اجتماع نسبتاً بزرگ، پس از تقاضاى مردم اين جمله را بر زبان جارى مى‌كرده، مى‌گفت: