كيفر ثروت‌اندوزان!
در آيه بعد، اشاره به يكى از مجازات‌هاى اين گونه افراد در جهان ديگر مى‌كند، مى‌فرمايد: «روزى فرا خواهد رسيد كه اين سكه‌ها را در آتش سوزان دوزخ داغ و گداخته مى‌كنند، و پيشانى، پهلو و پشتشان را با آن داغ خواهند كرد» «يَوْمَ يُحْمى‌ عَلَيْها في‌ نارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوى‌ بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ».
و در همين حال، فرشتگان عذاب به آنها مى‌گويند: «اين همان چيزى است كه براى خودتان اندوختيد و به صورت كنز در آورديد و در راه خدا به محرومان انفاق نكرديد» «هذا ما كَنَزْتُمْ لأَنْفُسِكُمْ».
«اكنون بچشيد آنچه را براى خود اندوخته بوديد و عواقب شوم آن را دريابيد» «فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ».
اين آيه، بار ديگر اين حقيقت را تأكيد مى‌كند كه: اعمال انسان‌ها از بين نمى‌روند، همچنان باقى مى‌مانند و همان‌ها هستند كه در جهان ديگر برابر انسان مجسم مى‌شوند و مايه سرور و شادى و يا رنج و عذاب او مى‌گردند.
در اين كه در آيه فوق چرا از ميان تمام اعضاء بدن تنها «پيشانى»، «پشت» و «پهلو» ذكر شده؟ در ميان مفسران گفتگو است، ولى از «ابوذر» چنين نقل شده است: او مى‌گفت: اين به خاطر آن است كه حرارت سوزان در فضائى كه در پشت اين سه نقطه قرار دارد نفوذ مى‌كند و تمام وجود آنها را فرا مى‌گيرد (حَتّى‌ يَتَرَدَّدَ الْحَرُّ فِى أَجْوافِهِمْ). «١»

و نيز گفته شده: اين به خاطر آن است كه: با اين سه عضو در مقابل محرومان