و نيز در كتاب «توحيد» از امام على بن موسى الرضا عليه السلام از پدرانش از على عليه السلام نقل شده كه فرمود:
إِنَّ لِلَّهِ عَزَّوَجَلَّ تِسْعَةً وَ تِسْعِينَ اسْماً مَنْ دَعَا اللَّهَ بِهَا اسْتَجابَ لَهُ وَ مَنْ أَحْصاها دَخَلَ الْجَنَّةَ: «خداوند عزوجل نود و نُه اسم دارد كسى كه خدا را به آن اسماء بخواند دعايش مستجاب مى‌شود و كسى كه آنها را احصاء كند وارد بهشت مى‌گردد». «١»
در كتاب «صحيح بخارى»، «مسلم»، «ترمذى» و كتب ديگر از منابع حديث اهل تسنن نيز همين مضمون پيرامون اسماء نود و نُه گانه خدا و اين كه هر كس خدا را با آن بخواند، دعاى او مستجاب است يا هر كس آنها را احصا كند، اهل بهشت خواهد بود، نقل شده است. «٢»
از پاره‌اى از اين احاديث استفاده مى‌شود: اين اسامى نود و نُه گانه در قرآن است، مانند روايتى كه از «ابن عباس» نقل شده كه مى‌گويد: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: لِلَّهِ تِسْعَةٌ وَ تِسْعُونَ اسْماً مَنْ أَحْصاها دَخَلَ الْجَنَّةَ وَ هِىَ فِى الْقُرْآنِ: «خداوند نود و نُه اسم دارد، كسى كه آنها را احصاء كند وارد بهشت مى‌شود و اينها در قرآن است». «٣»