حديث مخالف قرآن كنار زد، معتبر دانسته است، و آن حديثى است كه از «نعمان بن بشير» نقل شده كه مى‌گويد:
كنار منبر پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان جمعى از صحابه نشسته بودم، يكى از آنها گفت:
من بعد از اسلام عملى را بالاتر از اين نمى‌دانم كه حاجيان خانه خدا را سيراب كنم.
ديگرى گفت: عمران مسجدالحرام از هر عملى بالاتر است.
سومى گفت: جهاد در راه خدا از آنچه گفتيد بهتر مى‌باشد.
«عمر» آنها را از گفتگو كردن نهى كرده، گفت: صداى خود را كنار منبر رسول خدا صلى الله عليه و آله بلند نكنيد- و آن روز، روز جمعه بود-.
ولى هنگامى كه نماز جمعه را خواندم نزد رسول خدا مى‌روم و از او درباره مسأله‌اى كه اختلاف كرديد سؤال مى‌كنم (بعد از نماز نزد رسول خدا رفت و سؤال كرد) در اين موقع آيات فوق نازل شد. «١»
در حالى كه اين روايت از جهات مختلفى با آيات مورد بحث ناسازگار است، و مى‌دانيم هر روايتى كه مخالف قرآن بوده باشد بايد آن را دور افكند؛ زيرا:
اوّلًا- در آيات فوق، مقايسه ميان «جهاد»، «سقاية الحاج» و «عمران مسجدالحرام» نشده است، بلكه در يك سوى مقايسه «سقايت حاج» و «عمران مسجدالحرام» قرار گرفته، و در سوى ديگر «ايمان به خدا و روز رستاخيز و جهاد».