تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٧
نكتهها:
١- تحريف تاريخ
همان گونه كه در شأن نزول آيات فوق خوانديم، مطابق روايتى كه در بسيارى از معروفترين كتب اهل سنت نقل شده، اين آيات در مورد على عليه السلام و بيان فضائل او نازل شده، هر چند مفهوم آن عام و گسترده است (و بارها گفتهايم شأن نزولها مفاهيم آيات را محدود نمىسازد).
بررسىها روشن مىسازد بعضى از مفسران اهل سنت تمايل ندارند فضائل چشمگيرى براى على عليه السلام اثبات شود- با اين كه او را چهارمين پيشواى بزرگ خود مىدانند- گويا از اين مىترسند اگر در برابر مداركى كه امتيازات فوقالعاده على عليه السلام را اثبات مىكند، تسليم شوند، ممكن است جمعيت شيعه در برابر آنها به پا خيزند و آنها را در تنگنا قرار دهند، كه:
چرا ديگران را بر على عليه السلام مقدم داشتيد؟ از اين رو بسيار مىشود از واقعيتهاى تاريخى چشم مىپوشند، و تا آنجا كه بتوانند به ايراد در اين گونه احاديث از نظر سند مىپردازند، و اگر جاى دستاندازى در سند پيدا نكنند، سعى مىكنند به گونهاى دلالت آن را مخدوش سازند، اين گونه تعصبها متأسفانه حتى در عصر ما ادامه دارد و حتى بعضى از دانشمندان روشنفكر آنان از اين كار بر كنار نماندهاند.
فراموش نمىكنم در گفتگوئى كه با يكى از دانشمندان اهل سنت داشتم، هنگامى كه سخن از اين گونه احاديث به ميان آمد، جمله عجيبى اظهار داشت، او مىگفت:
به عقيده من، شيعه مىتواند تمام اصول و فروع مكتب خويش را از منابع، مدارك و كتابهاى ما اثبات كند، چون به قدر كافى احاديثى كه به نفع مكتب