تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٣
مشركان مقرّر گرديده، كه آغاز آن روز دهم ذىالحجه سال نهم هجرى و پايان آن روز دهم ماه ربيع الثانى سال بعد بود، و اين تفسير را بسيارى از محققان پذيرفتهاند، و مهمتر اين كه در روايات متعددى نيز به آن تصريح شده است. «١»
***
٢- آيا نماز و زكات شرط قبول اسلام است؟
از آيات فوق در بدو نظر چنين استفاده مىشود كه: براى قبول توبه بتپرستان، اداء نماز و زكات نيز لازم است، و به همين دليل، بعضى از فقهاى اهل سنت ترك نماز و زكات را دليل بر كفر گرفتهاند.
ولى حق اين است كه منظور از ذكر اين دو دستور بزرگ اسلامى، آن است كه در تمام مواردى كه ادعاى اسلام مشكوك به نظر برسد- همان گونه كه در مورد بتپرستان آن روز غالباً چنين بود- انجام اين دو وظيفه بزرگ اسلامى را به عنوان نشانه براى اسلام آنها قرار دهند.
و يا اين كه منظور اين است كه آنها نماز و زكات را به عنوان دو قانون الهى بپذيرند و به آن گردن نهند، و به رسميت بشناسند، هر چند از نظر عمل در كار آنها قصورى باشد؛ زيرا دلائل فراوانى داريم كه تنها با ترك نماز و يا زكات انسان در صف كفار قرار نمىگيرد، هر چند اسلام او بسيار ناقص است.
البته اگر ترك زكات به عنوان قيام بر ضد حكومت اسلامى باشد، سبب كفر خواهد بود، ولى اين بحث ديگرى است كه ارتباط به موضوع ما ندارد.
***