١ بَراءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى الَّذينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكينَ ٢ فَسيحُوا فِي الأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَ أَنَّ اللَّهَ مُخْزِي الْكافِرينَ
ترجمه:
١- (اين اعلام) بيزارى از سوى خدا و پيامبر او به كسانى از مشركان است كه با آنها عهد بسته‌ايد.
٢- با اين حال چهار ماه (مهلت داريد كه آزادانه) در زمين سير كنيد (و هر جا مى‌خواهيد برويد)! و بدانيد شما نمى‌توانيد خدا را ناتوان سازيد (و از قدرت او فرار كنيد! و بدانيد) خداوند خوار كننده كافران است!
تفسير:
پيمان‌هاى مشركان الغاء مى‌شود
در محيط دعوت اسلام، گروه‌هاى مختلفى وجود داشتند، كه پيامبر صلى الله عليه و آله با هر يك از آنها طبق موضع‌گيرى‌هايشان رفتار مى‌كرد.
گروهى با پيامبر صلى الله عليه و آله هيچ گونه پيمانى نداشتند، و پيامبر صلى الله عليه و آله در مقابل آنها نيز هيچ گونه تعهدى نداشت.
گروه‌هاى ديگرى در «حديبيه» و مانند آن پيمان ترك مخاصمه با رسول خدا صلى الله عليه و آله بسته بودند، اين پيمان‌ها بعضى داراى مدت معين بود، و بعضى مدتى نداشت.
در اين ميان بعضى از طوائفى كه با پيامبر صلى الله عليه و آله پيمان بسته بودند، يك جانبه و