«ابوبكر» در دل يك نوع ناراحتى احساس كرد (به خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد) پيامبر فرمود: «لا يُؤَدِّى عَنِّى الَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّى». «١»

و- دانشمند معروف «ابن كثير» در تفسير خود از «احمد حنبل» از «حنش» از على عليه السلام چنين نقل مى‌كند، هنگامى كه ده آيه از سوره «برائت» بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد، «ابوبكر» را خواند و او را براى تلاوت اين آيات براى اهل «مكّه» مبعوث نمود.
سپس به دنبال من فرستاد، و فرمود: به دنبال «ابوبكر» برو، هر كجا به او رسيدى نامه را از او بگير ...
«ابوبكر» به سوى پيامبر صلى الله عليه و آله بازگشت، و پرسيد: آيا درباره من چيزى نازل شده؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: نه، «وَ لكِنْ جِبْرَئِيْلُ جائَنِى فَقالَ لَنْ يُؤَدِّى الَّا أَنْتَ أَوْ رَجُلٌ مِنْكَ». «٢»

ز- عين همين مضمون را «ابن كثير» از «زيد بن يُثَيْع» نقل كرده است. ٣
ح- و نيز همان دانشمند اهل سنت اين حديث را به سند ديگر از «ابوجعفر محمد بن على بن حسين بن على» (امام باقر) عليه السلام، در تفسير خود آورده است. ٤
ط- علامه «ابن اثير» دانشمند ديگر اهل سنت در «جامع الاصول» از «ترمذى» از «انس بن مالك» چنين نقل كرده است: پيامبر صلى الله عليه و آله سوره «برائت» را با «ابوبكر» فرستاد، سپس او را خواست و فرمود: لا يَنْبَغِى لِا حَدٍ أَنْ يُبَلِّغَ هذِهِ الَّا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِى، فَدَعا عَلِيّاً فَأَعْطاهُ ايَّاها: «براى هيچ كس سزاوار نيست اين سوره را ابلاغ كند مگر مردى از خاندانم، سپس على عليه السلام را خواست و سوره را به