حج در «مكّه» براى عموم مردم بخواند.
سپس آن را گرفت و به على عليه السلام داد و على عليه السلام مأمور ابلاغ آن گرديد و در مراسم حج به همه مردم ابلاغ كرد.
گر چه جزئيات و شاخ و برگ آن را متفاوت نقل كرده‌اند ولى توجه به چند نكته زير مى‌تواند حقيقتى را براى ما روشن سازد:
الف- «احمد حنبل» پيشواى معروف اهل سنت در كتاب «مسند» خود از «ابن عباس» چنين نقل مى‌كند: پيامبر صلى الله عليه و آله فلان شخص را (منظور «ابوبكر» است كه از روايات آينده روشن مى‌شود) فرستاد و سوره «توبه» را به او داد (تا به مردم به هنگام حج ابلاغ كند).
سپس على عليه السلام را به دنبال او فرستاد و آن را از او گرفت و فرمود: لا يَذْهَبُ بِها الَّا رَجُلٌ مِنِّى وَ أَنَا مِنْهُ: «ابلاغ اين سوره تنها به وسيله كسى بايد باشد كه او از من است و من از اويم». «١»
ب- و نيز در همان كتاب از «انس بن مالك» نقل مى‌كند كه پيامبر صلى الله عليه و آله سوره «برائت» را با «ابوبكر» فرستاد اما هنگامى كه به «ذى الحُلَيْفَه» (نام ديگرش مسجد شجره است كه در يك فرسخى «مدينه» قرار دارد) رسيد فرمود:
لا يُبَلِّغُها الَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ بَيْتِى فَبَعَثَ بِها مَعَ عَلِىٍّ: «اين سوره را جز خودم يا كسى كه از خاندان من است نبايد ابلاغ كند. سپس آن را با على عليه السلام فرستاد». «٢»
ج- و نيز در همان كتاب به سند ديگر از على عليه السلام نقل مى‌كند پيامبر صلى الله عليه و آله هنگامى كه سوره «برائت» را با او فرستاد على عليه السلام عرض كرد اى پيامبر خدا! من