«احزاب» به آن اشاره شده است، آنجا كه مىفرمايد: (وَ أُولُوا الأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى‌ بِبَعْضٍ فِى كِتابِ اللَّهِ).
اينه ا همه از نظر تاريخ مسلّم است، ولى همان گونه كه گفتيم، جمله «وَ أُولُوا الأَرْحامِ» كه در آيات مورد بحث آمده، اختصاص به مسأله ارث ندارد، بلكه معنى وسيعى را مى‌رساند كه ارث جزء آن است. «١»
***
٤- منظور از «فِتْنَهٌ» و «فَسادٌ كَبِيْرٌ» چيست؟
مفسران در تفسير اين دو كلمه كه در آيات مورد بحث آمده است، احتمالات گوناگونى داده‌اند، اما آنچه با مفهوم آيه سازگارتر است، اين است كه منظور از «فِتْنَهٌ» اختلاف، پراكندگى و تزلزل مبانى عقيده‌اى مسلمانان بر اثر وسوسه‌هاى دشمنان است.
و «فساد» هر گونه نابسامانى و خرابى نظامات مختلف اجتماعى را شامل مى‌شود، مخصوصاً ريخته شدن خون بى‌گناهان و ناامنى و مانند آنها.
در حقيقت قرآن مجيد به مسلمانان هشدار مى‌دهد: اگر پيوند ارتباط و تعاون و برادرى را با هم محكم نكنند، و از دشمنان قطع پيوند و همكارى ننمايند روز به روز تشتت و پراكندگى در صفوف آنها بيشتر مى‌شود، و با نفوذ دشمنان در مجتمع اسلامى، و وسوسه‌هاى اغواگر آنان پايه‌هاى ايمان سست و متزلزل مى‌گردد، و از اين راه فتنه عظيمى دامانشان را خواهد گرفت.
همچنين بر اثر نبودن پيوند محكم اجتماعى، و رخنه دشمن در صفوف آنها، انواع مفاسد، ناامنى، خونريزى و تباهى اموال، فرزندان و نابسامانى‌ها در اجتماع آنها آشكار خواهد شد، و فساد كبير همه جا را فرا خواهد گرفت.