سپس پيامبر صلى الله عليه و آله «ابوالعاص» را آزاد كرد، به شرط اين كه: دخترش «زينب» را (كه قبل از اسلام به همسرى «ابوالعاص» در آورده بود) به «مدينه» نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بفرستد، او نيز اين شرط را پذيرفت و بعداً هم به آن وفا كرد. «١»
***
به هر حال، آيه فوق به مسلمانان اجازه مى‌دهد از اين غنيمت جنگى (يعنى مبلغى را كه در برابر آزادى اسيران مى‌گرفتند) استفاده كنند، مى‌فرمايد: «از آنچه به غنيمت گرفته‌ايد، حلال و پاكيزه بخوريد و بهره گيريد» «فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلالًا طَيِّباً».
اين جمله ممكن است معنى وسيعى داشته باشد، و علاوه بر موضوع «فِداء» ساير غنائم را نيز شامل شود.
سپس به آنها دستور مى‌دهد: «تقوا را پيشه كنيد و از مخالفت فرمان خدا بپرهيزيد» «وَ اتَّقُوا اللَّهَ».
اشاره به اين كه مباح بودن اين گونه غنائم نبايد سبب شود، هدف مجاهدين در ميدان جهاد جمع غنيمت و يا گرفتن اسير به خاطر «فِداء» باشد.
و اگر در گذشته چنين نيات زشتى در دل داشتند، بيرون كنند، و نسبت به گذشته وعده عفو و آمرزش مى‌دهد، مى‌فرمايد: «خداوند غفور و رحيم است» «إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ».
***