١٧٩ وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ كَثيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِكَ كَالأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ
١٨٠ وَ لِلَّهِ الأَسْماءُ الْحُسْنى‌ فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُوا الَّذينَ يُلْحِدُونَ في‌ أَسْمائِهِ سَيُجْزَوْنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
١٨١ وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ
ترجمه:
١٧٩- به يقين گروه بسيارى از جنّ و انس را براى دوزخ آفريديم؛ آنها دل‌ها (عقل‌ها) ئى دارند كه با آن (انديشه نمى‌كنند و) نمى‌فهمند؛ و چشمانى كه با آن نمى‌بينند؛ و گوش‌هائى كه با آن نمى‌شنوند؛ آنها همچون چهار پايانند؛ بلكه گمراه‌تر! اينان همان غافلانند!
١٨٠- و براى خدا، نام‌هاى نيك است؛ خدا را به آن (نام‌ها) بخوانيد. و كسانى را كه در اسماء خدا تحريف مى‌كنند (و بر غير او مى‌نهند،) رها سازيد! آنان به زودى جزاى اعمالى را كه انجام مى‌دادند، مى‌بينند!
١٨١- و از آنها كه آفريديم، گروهى به حق هدايت مى‌كنند، و به حق اجراى عدالت مى‌نمايند.