٦٥ يا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنينَ عَلَى الْقِتالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفاً مِنَ الَّذينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ
٦٦ الآْنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَ عَلِمَ أَنَّ فيكُمْ ضَعْفاً فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرينَ
ترجمه:
٦٥- اى پيامبر! مومنان را به جنگ (با دشمن) تشويق كن، هر گاه بيست نفر با استقامت از شما باشند بر دويست نفر غلبه مى‌كنند؛ و اگر صد نفر باشند بر هزار نفر از كسانى كه كافر شدند پيروز مى‌گردند؛ چرا كه آنها گروهى هستند كه نمى‌فهمند!
٦٦- هم اكنون خداوند به شما تخفيف داد و دانست كه در شما ضعفى است؛ بنابراين، هر گاه يكصد نفر با استقامت از شما باشند، بر دويست نفر پيروز مى‌شوند و اگر يك هزار نفر باشند، بر دو هزار نفر به فرمان خدا غلبه خواهند كرد و خدا با صابران است!
تفسير:
منتظر برابرى قوا نباشيد!
در اين دو آيه نيز دستورات نظامى و احكام جهاد اسلامى تعقيب مى‌شود.
در نخستين آيه به رسول اكرم صلى الله عليه و آله دستور مى‌دهد: «اى پيامبر! مسلمانان را