تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٧
مىگويد: في قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَهُمُ اللَّهُ مَرَضاً: «در دلهاى آنان بيمارى است و خدا نيز بر بيمارى آنها مىافزايد». «١»
و اين گروه، يا منافقانى هستند كه در «مدينه» به صفوف مسلمانان پيوسته بودند و اظهار اسلام و ايمان مىكردند، اما در باطن با آنها نبودند.
و يا آنها كه در «مكّه» ظاهراً ايمان آوردهاند، ولى از هجرت به «مدينه» سرباز زدند و در ميدان «بدر» به صفوف مشركان پيوسته، و به هنگامى كه كمى نفرات مسلمانان را در برابر لشكر كفر ديدند در تعجب فرو رفتند و گفتند:
اين جمعيت مسلمانان فريب دين و آئين خود را خوردند و به اين ميدان گام گذاردند و در هر حال خداوند از نيت باطنى آنها خبر مىدهد و اشتباه آنان و همفكرانشان را روشن مىسازد.
***
در سومين آيه، صحنه مرگ كفار و پايان زندگى شومشان را مجسم مىكند.
نخست روى سخن را به پيامبر صلى الله عليه و آله كرده مىفرمايد: «اگر وضع عبرتانگيز كفار را به هنگامى كه فرشتگان مرگ به صورت و پشت آنها مىزدند و به آنها مىگفتند: عذاب سوزنده را بچشيد، مشاهده مىكردى، از سرنوشت رقت بار آنان آگاه مىشدى (و تأسف مىخوردى)» «وَ لَوْ تَرى إِذْ يَتَوَفَّى الَّذينَ كَفَرُوا الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَريقِ».
گر چه «تَرى» فعل مضارع است ولى با وجود «لَو» معنى ماضى مىبخشد.
بنابراين، آيه فوق اشاره به وضع گذشته كافران و مرگ دردناك آنان است، به همين جهت، جمعى از مفسران اشاره به مرگ آنها در ميدان «بدر» به دست فرشتگان مىدانند، و بعضى از روايات تأييد نشده نيز در اين زمينه نقل كردهاند.