تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٣
٤٨ وَ إِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ وَ قالَ لا غالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَ إِنِّي جارٌ لَكُمْ فَلَمَّا تَراءَتِ الْفِئَتانِ نَكَصَ عَلى عَقِبَيْهِ وَ قالَ إِنِّي بَريءٌ مِنْكُمْ إِنِّي أَرى ما لا تَرَوْنَ إِنِّي أَخافُ اللَّهَ وَ اللَّهُ شَديدُ الْعِقابِ
٤٩ إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذينَ في قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هؤُلاءِ دينُهُمْ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزيزٌ حَكيمٌ
٥٠ وَ لَوْ تَرى إِذْ يَتَوَفَّى الَّذينَ كَفَرُوا الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَريقِ
٥١ ذلِكَ بِما قَدَّمَتْ أَيْديكُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبيدِ
ترجمه:
٤٨- و (به ياد آور) هنگامى را كه شيطان اعمال آنها (مشركان) را در نظرشان جلوه داد، و گفت امروز هيچ كس از مردم بر شما پيروز نمىگردد و من همسايه (و پناه دهنده) شمايم، اما هنگامى كه دو گروه (كافران و مومنان) در برابر يكديگر قرار گرفتند و پايمردى مسلمانان را مشاهده كرد به عقب بازگشت و گفت من از شما (دوستان و پيروانم) بيزارم! من چيزى را مىبينم كه شما نمىبينيد، من از خدا مىترسم و خداوند شديد العقاب است!.
٤٩- به هنگامى كه منافقان و آنها كه در دلهايشان بيمارى بود مىگفتند اين گروه (مسلمانان) را دينشان مغرور ساخته و هر كس بر خدا توكّل كند (پيروز مىگردد) خداوند عزيز و حكيم است.
٥٠- و اگر ببينى كافران را به هنگامى كه فرشتگان (مرگ) جان آنها را مىگيرند و بر