تفسير:
شش دستور ديگر در زمينه جهاد!
مفسران نوشته‌اند: «ابوسفيان» هنگامى كه با تردستى خاصى كاروان تجارتى قريش را از قلمرو مسلمانان به سلامت بيرون برد، كسى را به سراغ ارتش قريش كه عازم ميدان «بدر» بود فرستاد كه ديگر نيازى به مبارزه شما نيست باز گرديد.
ولى «ابوجهل» كه غرور، تكبر و تعصب خاصى داشت سوگند ياد كرد كه ما هرگز باز نمى‌گرديم تا اين كه به سرزمين «بدر» برويم (و «بدر» قبل از اين جريان يكى از مراكز اجتماع عرب بود كه در هر سال يك بازار تجارتى در آن تشكيل مى‌شد) و سه روز در آنجا خواهيم ماند، شترانى ذبح مى‌كنيم و غذاى مفصلى راه مى‌اندازيم، شراب مى‌نوشيم، خوانندگان براى ما مى‌خوانند و مى‌نوازند تا صداى ما به گوش عرب برسد و قدرت و قوت ما تثبيت گردد.
اما سرانجام كارشان به شكست كشيد و به جاى جام شراب جام‌هاى مرگ نوشيدند، و در عوضِ «خوانندگان»، «نوحه‌گران» بر عزاى آنها نشستند!
آيات فوق، هم اشاره‌اى به اين موضوع دارد و مسلمانان را از اين گونه كارها نهى مى‌كند، و هم به دنبال دستورهاى گذشته در مورد جهاد يك سلسله دستورهاى ديگر به آنها مى‌دهد.
روى هم رفته در آيات فوق، شش دستور مهم به مسلمانان داده شده است:
نخست مى‌گويد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد هنگامى كه گروهى از دشمنان را در برابر خود در ميدان نبرد ببينيد ثابت قدم باشيد» «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا لَقيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا».
يعنى، يكى از نشانه‌هاى بارز ايمان ثابت قدم بودن در همه زمينه‌ها