٤٥ يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا لَقيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
٤٦ وَ أَطيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لاتَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُكُمْ وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرينَ
٤٧ وَ لاتَكُونُوا كَالَّذينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بَطَراً وَ رِئاءَ النَّاسِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبيلِ اللَّهِ وَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحيطٌ
ترجمه:
٤٥- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد هنگامى كه با گروهى (در ميدان نبرد) رو به رو مى‌شويد ثابت قدم باشيد و خدا را فراوان ياد كنيد تا رستگار شويد.
٤٦- و (فرمان) خدا و پيامبرش را اطاعت نمائيد و نزاع (و كشمكش) مكنيد تا سست نشوند و قدرت (و شوكت و هيبت) شما از ميان نرود و استقامت نمائيد كه خداوند با استقامت كنندگان است.
٤٧- و مانند كسانى نباشيد كه از روى هواپرستى و غرور و خودنمائى در برابر مردم از سرزمين خود (به سوى ميدان «بدر») بيرون آمدند و (مردم را) از راه خدا باز مى‌داشتند (و سرانجام كارشان شكست و نابودى شد) و خداوند به آنچه عمل مى‌كنند احاطه (و آگاهى) دارد.