٤١ وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى‌ وَ الْيَتامى‌ وَ الْمَساكينِ وَ ابْنِ السَّبيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَ ما أَنْزَلْنا عَلى‌ عَبْدِنا يَوْمَ الْفُرْقانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ وَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَديرٌ
ترجمه:
٤١- بدانيد هر گونه غنيمتى به دست آوريد، خمس آن براى خدا، و براى پيامبر، و براى نزديكان و يتيمان و مسكينان و واماندگان در راه (از آنها) است، اگر به خدا و آنچه بر بنده خود در روز جدائى حق از باطل، روز درگيرى دو گروه (با ايمان و بى‌ايمان يعنى روز جنگ بدر) نازل كرديم، ايمان آورده‌ايد؛ و خداوند بر هر چيزى تواناست!
تفسير:
خمس، يك دستور مهم اسلامى
در آغاز اين سوره ديديم كه پاره‌اى از مسلمانان بعد از جنگ «بدر»، بر سر تقسيم غنائم جنگى مشاجره كردند و خداوند براى ريشه‌كن ساختن ماده اختلاف، غنائم را دربست در اختيار پيامبر گذاشت، تا هر گونه صلاح مى‌داند آن را مصرف كند و پيامبر آنها را در ميان جنگجويان به طور مساوى تقسيم كرد.
اين آيه، در حقيقت بازگشت به همان مسأله غنائم است به تناسب آياتى كه درباره جهاد، قبل از اين گفته شد؛ زيرا در چند آيه قبل، اشارات مختلفى به موضوع جهاد گرديد.