تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٠
خود را بر آن مىافكند خواهد رسيد تا در سراسر روى زمين مشرك و بتپرستى باقى نماند». «١»
نويسنده تفسير «المنار»، روى تعصّب خاصى كه در مسأله قيام حضرت مهدى عليه السلام دارد، اين حديث را انكار كرده است و اين به خاطر پيشداورى غلطى است كه او در زمينه مسأله قيام حضرت مهدى عليه السلام دارد.
عجيب اين است كه او طبق تصريحات تفسيرش تمايل خاصى به مكتب «وهابيت» دارد، در حالى كه وهابيان سختگير نيز با صراحت تمام ظهور حضرت مهدى عليه السلام را امر مسلّم و روايات آن را متواتر مىدانند كه اسناد و مدارك آن در ذيل آيه ٣٣ سوره «توبه» (در همين جلد) خواهد آمد و نيز به نقطه اصلى اشتباه مفسر مزبور و پاسخ آن اشاره خواهيم كرد، و مطالب مشروحترى در كتاب «مصلح بزرگ جهانى» نيز آوردهايم.
و اگر پارهاى از روايات مربوط به ظهور حضرت مهدى عليه السلام نادرست و يا مشتمل بر خرافاتى باشد سبب نمىشود كه اين همه روايات صحيح و متواتر را ناديده بگيريم.
***