تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٨
در پايان آيه با زبان تهديدآميز مىگويد: «بدانيد خداوند مجازاتش شديد است» «وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَديدُ الْعِقابِ».
مبادا لطف و رحمت خدا آنها را غافل كند و شدت مجازاتهاى الهى را به دست فراموشى بسپاريد و آشوبها و فتنهها دامان شما را بگيرد همان گونه كه دامان جامعه اسلامى را گرفت و بر اثر فراموش كردن اين سنن الهى آنها را به قهقرا كشانيد.
يك نگاه كوتاه به جوامع اسلامى در عصر ما و شكستهاى پى در پى كه در برابر دشمنان دامنگيرشان مىشود و فتنههاى «استعمار»، «صهيونيسم» و «الحاد» و مادّىگرى و مفاسد اخلاقى و متلاشى شدن خانوادهها و سقوط جوانان در دامن فحشاء و انحطاط و عقب گرد علمى، حقيقت و محتواى آيه را مجسم مىسازد كه چگونه اين فتنهها دامن كوچك و بزرگ، نيك و بد و عالم و جاهل را فرا گرفته است و اينها همچنان ادامه خواهد يافت تا آن زمان كه مسلمانان روح اجتماعى پيدا كنند و نظارت همگانى را در جامعه عملًا بپذيرند و دو وظيفه امر به معروف و نهى از منكر به عنوان وظيفه قطعى و تخلفناپذير عملى گردد. «١»
***
در آخرين آيه مورد بحث، بار ديگر قرآن دست مسلمانان را گرفته به گذشته تاريخشان باز مىگرداند و به آنها حالى مىكند كه در چه پايهاى بوديد و اكنون در چه مرحلهاى قرار داريد تا درسى را كه در آيات قبل به آنها آموخت به خوبى درك كنند.