تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥١
١٩ إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جائَكُمُ الْفَتْحُ وَ إِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَ لَنْتُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئاً وَ لَوْ كَثُرَتْ وَ أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنينَ
ترجمه:
١٩- اگر شما فتح و پيروزى مىخواهيد، پيروزى به سراغ شما آمد! و اگر (از مخالفت) خوددارى كنيد، براى شما بهتر است! و اگر بازگرديد، ما هم باز خواهيم گشت!؛ و جمعيت شما هر چند زياد باشد، شما را (از يارى خدا) بىنياز نخواهد كرد؛ و خداوند با مؤمنان است!
تفسير:
پيروزى نزديك است
در اين كه روى سخن در آيه فوق به سوى چه اشخاصى است ميان مفسران گفتگو است:
گروهى معتقدند: مخاطب در اين آيه مشركانند؛ زيرا آنها پيش از آن كه از «مكّه» به سوى ميدان «بدر» خارج شوند، كنار خانه كعبه آمدند و روى غرورى كه داشتند و خود را بر حق مىپنداشتند، دست در پردههاى خانه كعبه زدند و گفتند: أَللَّهُمَّ انْصُرْ أَعْلَى الْجُنْدَيْنِ وَ أَهْدَى الْفِئَتَيْنِ وَ أَكْرَمَ الْحِزْبَيْنِ: «خدايا! از ميان اين دو لشكر آن گروه كه برتر و هدايت يافتهتر و گرامىتر است پيروز