هيچ يك از مكتب‌هاى انحرافى ندارد، بلكه تنها به مكتب واسطه و «أَمْرٌ بَيْنَ الأَمْرَيْن» اشاره مى‌كند آن هم به خاطر يك هدف تربيتى؛ يعنى از ميان بردن آثار غرور كه معمولًا بعد از پيروزى‌ها، دامنگير افراد مى‌شود.
و در پايان آيه اشاره به نكته مهم ديگرى مى‌كند و آن اين كه: ميدان «بدر» يك ميدان آزمايش براى مسلمانان بود «و خدا مى‌خواست مؤمنان را از سوى خود به وسيله اين پيروزى بيازمايد» «وَ لِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنينَ مِنْهُ بَلاءً حَسَناً».
«بَلاء» در اصل به معناى آزمايش كردن است منتهى گاهى به وسيله نعمت‌هاست كه آن را «بلاء حسن» مى‌گويند؛
و گاهى به وسيله مصيبت‌ها و مجازات‌هاست كه به آن «بلاء سَىِ‌ء» گفته مى‌شود، چنان كه درباره بنى‌اسرائيل مى‌خوانيم: وَ بَلَوْناهُمْ بِالْحَسَناتِ وَ السَّيِّئاتِ: «آنها را به وسيله نعمت‌ها و مصائب آزموديم». «١»
خدا مى‌خواست در اين نخستين برخورد مسلحانه مؤمنان با دشمنان نيرومند، طعم پيروزى را به آنها بچشاند و نسبت به آينده اميدوار و دلگرم سازد.
اين موهبت الهى آزمونى براى همه آنها بود، ولى هرگز نبايد آنها از اين پيروزى نتيجه منفى بگيرند و گرفتار غرور شوند، دشمن را كوچك بشمرند، خودسازى و آمادگى را فراموش كنند، و از اتكاى به لطف پروردگار غفلت نمايند.
بدين جهت با اين جمله آيه را تمام مى‌كند كه: «خداوند هم شنواست و هم داناست» «إِنَّ اللَّهَ سَميعٌ عَليمٌ».
يعنى، خدا صداى استغاثه پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان را شنيد، از صدق نيت و اخلاص آنها آگاه و با خبر بود، و به همين دليل همگى را مشمول لطف قرار داد و