قرائن ديگر در آيات و روايات نيز اين موضوع را تأييد مى‌كند (البته اين حكم اسلامى شرائطى دارد كه در آيات آينده از همين سوره بيان خواهد شد).
***
سپس براى اين كه مسلمانان از پيروزى «بدر» مغرور نشوند و تنها بر نيروى جسمانى خودشان تكيه نكنند بلكه همواره دل و جان خود را به ياد خدا و مددهاى او گرم و روشن نگاه دارند مى‌فرمايد:
«اين شما نبوديد كه دشمنان را در ميدان بدر كشتيد بلكه خداوند آنها را به قتل رساند» «فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ».
«و تو اى پيامبر! نيز خاك و ريگ در صورت آنها نپاشيدى بلكه خدا پاشيد» «وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ رَمى‌».
در روايات اسلامى و كلمات مفسران آمده است در روز «بدر» پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود: مشتى از خاك و سنگريزه از زمين بردار و به من بده، على عليه السلام چنين كرد، پيامبر صلى الله عليه و آله آنها را به سوى مشركان پرتاب كرد و فرمود: شاهَتِ الْوُجُوهُ: «رويتان زشت و سياه باد»! «١»
نوشته‌اند: اين كار اثر معجزآسائى داشت، از آن گرد و غبار و سنگ‌ريزه، در چشم دشمنان فرو ريخت و وحشتى از آن به همه دست داد.
شك نيست: در ظاهر همه اين كارها را پيامبر و مجاهدان «بدر» انجام دادند اما اين كه مى‌گويد: شما نبوديد كه اين كار را كرديد اشاره به اين است كه:
اوّلًا- قدرت جسمانى و روحانى و نيروى ايمان كه سرچشمه اين برنامه‌ها بود از ناحيه خدا به شما بخشيده شد و شما به نيروى خدا داد در راه او گام برداشتيد.