تمام سرمايه‌هاى مادّى و معنوى را در بر مى‌گيرد، آنها نه تنها از اموالشان كه از علم و دانششان، از هوش و فكرشان، از موقعيت و نفوذشان و از تمام مواهبى كه در اختيار دارند در راه بندگان خدا مضايقه نمى‌كنند.
***
در آخرين آيه مورد بحث، موقعيت و مقام والا و پاداش‌هاى فراوان اين گونه مؤمنان راستين را بيان مى‌كند.
نخست مى‌گويد: «مؤمنان حقيقى تنها آنها هستند» «أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقّاً».
سپس سه پاداش مهم آنها را بيان مى‌كند:
مى‌فرمايد: «آنها درجات مهمى نزد پروردگارشان دارند» «لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ».
درجاتى كه ميزان و مقدار آن تعيين نشده و همين ابهام دلالت بر فوق‌العادگى آن دارد. «١»
به علاوه آنها «مشمول مغفرت و رحمت و آمرزش او خواهند شد» «وَ مَغْفِرَةٌ».
«و روزى‌هاى كريم؛ يعنى مواهب بزرگ، مستمر و هميشگى كه نقص و عيبى در آن راه ندارد و حد و حسابى براى آن نيست در انتظارشان مى‌باشد» «وَ رِزْقٌ كَريمٌ».
به راستى ما مسلمانان كه دم از اسلام مى‌زنيم و گاهى آن چنان خود را طلبكار از اسلام و قرآن مى‌دانيم كه از روى نادانى گناه عقب‌ماندگى‌ها را به گردن