تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٦
شرط در همه مسائل زندگى از فرمان خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله است، نه تنها در غنائم جنگى در همه چيز بايد گوش به فرمان و تسليم اوامر آنها باشيد.
***
نكتهها:
١- انفال چيست؟
«انفال» در اصل از ماده «نَفْل» (بر وزن نفع) به معنى زيادى است، و اين كه به نمازهاى مستحب «نافِلَه» گفته مىشود، به اين دليل است كه اضافه بر واجبات است، و همچنين اگر «نوه» را «نافله» مىگويند به خاطر اين است كه بر فرزندان افزوده مىشود، «نَوْفَل» به كسى گفته مىشود كه بخشش زياد داشته باشد.
و اگر به غنائم جنگى نيز «انفال» گفته شده است، يا به جهت اين است كه يك سلسله اموال اضافى است كه بدون صاحب مىماند و به دست جنگجويان مىافتد، در حالى كه مالك خاصى براى آن وجود ندارد.
و يا به اين جهت است كه جنگجويان براى پيروزى بر دشمن مىجنگند، نه براى غنيمت، بنابراين غنيمت يك موهبت اضافى است كه به دست آنها مىافتد.
***
٢- ثروتهاى عمومى
گر چه آيه فوق در زمينه غنائم جنگى وارد شده است، ولى مفهوم آن يك حكم كلى و عمومى است، و تمام اموال اضافى يعنى آنچه مالك خصوصى ندارد را شامل مىشود، به همين دليل در رواياتى كه از طريق اهل بيت عليهم السلام به ما رسيده مىبينيم مفهوم وسيعى براى انفال بيان شده است، در روايات معتبر از امام باقر و امام صادق عليهما السلام چنين مىخوانيم:
إِنَّها ما أُخِذَ مِنْ دارِ الْحَرْبِ مِنْ غَيْرِ قِتالٍ كَالَّذِى انْجَلى عَنْها أَهْلُها وَ هُوَ