بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٦٨ - استنتاج

و در اين جابجايى، قبل از آنكه به منافع و شكوفايى عمومى بينديشد، به منافع فردى و حزبى فكر مى‌كند:

*** مولانا در اين حكايت، همچون جاهاى بسيارى از مثنوى، انتقاد خود را متوجه انسان‌هاى ژاژخواه و پرتوقعى مى‌كند كه بيش از ظرفيت استعداد خود، مطالبه مى‌كنند.

اين نابخردان پرمدعا همچون توله‌هايى هستند كه هنوز از حجاب شكم سگ به دنيا نيامده اداى بزرگان را درمى‌آورند.

سروصداى اين انسان‌هاى پرمدعا همينقدر بى‌فايده است كه سروصداى توله در شكم مادرش؛ زيرا تا زمانى‌كه در شكم سگ است نه قدرت تعقيب شكار دارد و نه تحمّل نگهبانى شب.

چنين سگانى نه گرگى ديده‌اند كه او را از حمله به گوسفندان منع كنند و نه دزدى ديده‌اند كه او را از حريم خانه دفع نمايند؛ يعنى انسان‌هاى پرتوقع چيزهايى را متوقع هستند كه هنوز تجربه تلخ و شيرين آن را نچشيده‌اند!

حب رياست و شهوت پست و مقام، درك اينان را نسبت به واقعيات ضعيف كرده و ياوه‌سرايى‌هاى اينان را قوى ساخته است.

اينان به هواى جذب هواداران و گرمى بازار خود، كوركورانه به ادعاى بى‌محتواى خود پافشارى مى‌كنند.