بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٤ - معانى لغات

ولى آنان به مرگ دل‌هاى زنده خود بيشتر اهميت مى‌دهند.»[١]

نافه معرفت آنان كه از عود و عنبر هم خوشبوتر است، بهترين گواه بر صدق سلوك آنان در رسيدن به حيات طيّبه است.

اما چه سود، رايحه جانبخش اين نافه را كسى استشمام مى‌كند كه از شامه مناسبى برخوردار باشد. شامه خرى كه همواره مدفوع را استشمام مى‌كند از استشمام اين رايحه محروم است.

من بر شامه خرى كه از بوى مدفوع پر شده چگونه رايحه نافه آهو عرضه كنم.

يعنى انسان‌هايى كه تعفّن دنياپرستى شامّه زندگى آنان را پر كرده و جز متاع چركين و بدبو و گلوگير دنيا چيزى را طلب نمى‌كنند، چگونه مى‌توانند بوى خوش معارف الهى را در محضر سالكان واصل استشمام كنند.

[١] - نهج البلاغه: ٢٢١