بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣١٢ - استنتاج

بخورانيد.»[١]

از حضرت امام صادق ٧ روايت شده كه فرمود:

«إنّ أمير المؤمنين ٧ أعتق ألف مملوك من ماله و كدّ يده».[٢]

«حضرت على از مال خود و حاصل تلاشش هزار بنده را خريد و آزاد كرد.»

از حضرت امام باقر ٧ روايت است كه فرمود:

روزى پدرم (امام سجاد ٧) غلامش را با يك ضرب شلاق تأديب كرد، غلام گريه كرد. امام سجاد ٧ هم گريست سپس خطاب به غلامش كرد و فرمود:

«يا بنيّ اذهب الى قبر رسول اللّه فصلّ ركعتين ثمّ قل اللّهمّ اغفر لعلىّ بن الحسين خطيئته يوم الدّين، ثمّ قال للغلام: اذهب فأنت حرّ لوجه اللّه».

«پسرم، كنار قبر پيغمبر برو، دو ركعت نماز بخوان، سپس بگو: خدايا! على بن الحسين را براى خطايى كه كرده است در روز قيامت ببخشاى. سپس به غلام فرمود: برو تو در راه خدا آزادى.»[٣]

*** شرح حال بلال، مؤذن والاى پيامبر و برخورد ددمنشانه ارباب او، با وى و آزادى او از قيد رقّيت توسط اسلام، خود بهترين دليل بر ديدگاه اختصاصى اسلام نسبت به بردگان است. اين حكايت ضمن دربرداشتن نكات اخلاقى قابل توجه، بيانگر حالات مردم ظاهربين و سطحى‌نگرى است كه به جهت از دست دادن ارزش انسانيت خود، ارزش همگان را با پول و معادلى از اين قبيل برآورد مى‌كنند.

آرى سزاى اينگونه انسان‌هاى ميان تهى اين است كه همواره دل به ظاهر خوش كرده و از باطن و حقيقت امر غافل بمانند.

[١] - بحار الأنوار، ج ٧٤، ص ١٤٣؛ مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ٢٥٦، باب« استحباب التواضع في الملابس».

[٢] - وسايل الشيعه، ج ١٦، ص ٤؛ كافى، ج ٥، ص ٧٤، باب ما يجب من الاقتداء بالأئمة( عليهم السّلام)

[٣] - بحار الأنوار، ج ٧٤، ص ١٤٢ باب العشرة مع المماليك و الخدم.