بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٧٢ - استنتاج

صياد، كنايه است از صوفيان غير صافى.

پرنده، كنايه است از سالكان مبتدى.

به همه سالكان سلوك هشدار مى‌دهد كه در انتخاب مراد و راهنماى راه آگاه باشند. شيفتگى و حرص رسيدن به آب و دانه معرفت، آنان را در دام اغراض نفسانى فرشته‌هاى ابليس خو گرفتار نسازد.

دود سياه افسوس را قبل از آنكه گرفتار دام افسونگران شوى، از خود بدر آر كه بعد از گرفتار شدن دريغ و افسوس سودى ندارد.

هرگاه اشتهاى رسيدن به هدفى در وجود شما دهن باز كرد، خدا را به كمك بخوانيد.

زيرا آن زمان، هنوز بصره خراب نشده است و شايد با ياد خدا بصره را از ويرانى نجات دهيد. «بعد خراب البصره»، مثلى است براى انجام كارى كه وقت آن گذشته است؛ مثل «نوش‌دارو بعد از مرگ سهراب».

يعنى اى سالك، خيانت صوفيان غير صافى، بصره ايمانت را هم نسبت به صوفيان صافى سست و خراب خواهد كرد و تو قبل از گرفتار شدن به اين بليه، در انتخاب راهنما و مراد، از خدا كمك بخواه. و سوره ياسين خود را، قبل از گمراه شدن به دست اين انسان‌هاى ديوسيرت، تلاوت كن.

***