بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٠ - استنتاج

«كسانى‌كه اموال يتيمان را از روى ستم مى‌خورند، تنها آتش مى‌خورند و به زودى به آتش سوزان خواهند سوخت.»[١]

لذا براساس اين تأثرگرايى و ارضاءطلبى، كمتر كسى يافت مى‌شود كه راز پوشيده اين حقيقت را درك كند؛ ازاين‌رو وقتى در آب نفسانيات فرومى‌روند سر از آتش جهنم مكافات درمى‌آورند.

ولى آنانكه بخت واقع‌نگرى بر آنان روى آورده، آب به ظاهر گواراى لذات نفسانى را رها كرده خود را به آتش رياضت و تهذيب نفس مى‌سپارند و در نتيجه سر از كنار كوثر زلال وصال حضرت حق درمى‌آورند.

در تواريخ آمده است كه همسر عزيز مصر (زليخا) هنگامى‌كه يوسف مالك خزائن ارض شد و حاكم بر سرزمين مصر گشت، او را ملاقات كرد و گفت:

«انّ الحرص و الشّهوة تصير الملوك عبيدا، انّ الصّبر و التّقوى يصير العبيد ملوكا، فقال يوسف قال اللّه تعالى: إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَ يَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ».

«حرص و شهوت پادشاهان را برده ساخت و صبر و تقوى بردگان را پادشاه. يوسف سخن او را تصديق كرد و اين كلام الهى را به او خاطرنشان ساخت كه: هركس تقوى و شكيبايى را پيشه كند، خداوند اجر نيكوكاران را ضايع نمى‌سازد»[٢]

[١] - نساء: ١٠

[٢] - تفسير نمونه، ج ٢٧، ص ٦٣ نقل از محجة البيضاء، ج ٥، ص ١١٦