بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٤٤٩ - استنتاج

گروه سوم كه برادر كوچك نمادى از اين گروه است، سالكانى هستند كه استعداد دريافت معنوى آنان فراوان است و در مقابل افاضات پير مراد كامل به معناى تسليمند، لذا هم به صورت مى‌رسند هم به معنى، هم به ظاهر كامل مى‌شوند هم به باطن.

مولانا در انتقاد از گروه دوّم چنين مى‌گويد:

كاش بشر لباس فاخرى نداشت؛ يعنى بهتر بود كه خيلى از آدم‌ها به امكانات زندگى دسترسى پيدا نمى‌كردند؛ زيرا همينكه از بركت صبر، از مشكلات رهايى مى‌جويند و دستشان به امكاناتى مى‌رسد سر به طغيان برمى‌دارند.

كاش بشر پنجه و ناخن نداشت؛ يعنى بهتر بود كه بى‌استعدادها و بى‌تحمّل‌ها به قدرت نمى‌رسيدند؛ زيرا در آن حال نه به فكر دين‌اند و نه به فكر راستى.

آدمى (مثل سالكان گروه اول در طى سلوك) در گيرودار رنج و بلا بميرد بهتر است از اينكه به ولى‌نعمت خود طغيان كند؛ زيرا نفس اماره ناسپاس و گمراه است.

***