بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٤٠٠ - استنتاج

استنتاج‌

يكى از باورهاى سازنده در فرهنگ قرآن كريم، معيّت و همراهى خدا با بندگان است. در اين آيات دقت كنيد:

١- وَ لَقَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً وَ قالَ اللَّهُ إِنِّي مَعَكُمْ ...[١]

«خداوند از بنى اسرائيل پيمان گرفت و از آنها دوازده رهبر و سرپرست برانگيختيم و خدا- به آنها- گفت من با شما هستم.»

٢- ... لا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنا ...[٢]

اين آيه اشاره است به ماجراى پناه بردن پيغمبر و ابو بكر به غار ثور و ترسيدن ابو بكر از دشمنان و دلدارى دادن پيامبر ٦ به وى كه: غم مخور خدا با ماست.

٣- قالَ لا تَخافا إِنَّنِي مَعَكُما أَسْمَعُ وَ أَرى‌[٣]

خطاب رسيد به موسى ٧ كه تو و برادرت هارون به سوى فرعون برويد و خدا به آنان فرمود: «نترسيد من با شما هستم- همه‌چيز را- مى‌شنوم و مى‌بينم.»

٤- ... وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ[٤]

«او با شماست هرجا كه باشيد و خداوند نسبت به آنچه انجام مى‌دهيد بيناست.»

توجه به چهار آيه پيشين ما را به دو نكته مورد استنتاج مى‌رساند:

نخست اينكه: معيت و همراهى خدا، معيت مكانى تنها نيست بلكه خدا در همه اوقات و احوال با ماست!

[١] - مائده: ١٢

[٢] - توبه: ٤٠

[٣] - طه: ٤٦

[٤] - حديد: ٤