بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٥٤ - استنتاج

حكايت ٢٢٦

جزيره‌اى بود سرسبز و در آن گاوى بود خوش خوراك. گاو همه روزه مى‌چريد و جسمش بزرگ و قوى مى‌شد ولى شبها به فكر فرو مى‌رفت كه فردا چه خواهم خورد و از غصه و اندوه لاغر و نحيف مى‌گشت. صبح دوباره به سبزه‌زار مى‌رفت و از بهترين علفها و نباتات صحرا مى‌خورد و جسيم و پروار مى‌شد و شب كه بر مى‌گشت غصه غذاى فردا تبدار و مضطربش مى‌كرد. كار آن حيوان سالها همين بود و هيچگاه با خود نمى‌انديشيد كه: در اين چندين و چند سال هر روز از اين سبزه‌زار مى‌چرم و روزى‌ام كم نمى‌شود، پس اين ترس و دلهره و حرص براى چيست؟!

استنتاج‌

حرص، زياده‌جويى و افزون‌طلبى، علاقه شديد و مفرط در به دست آوردن چيزى را گويند.

در قرآن از حرص بعنوان «هلوع» هم ياد شده است. هلوع؛ يعنى شديد