ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٨٩ - *(شهادت بر شهادت) *
باب آورده است، ولى بنظر مىرسد كه معنى صحيح خبر آن باشد كه مردى اجير خود را در امرى و واقعهاى شاهد گرفت پس از گذشتن مدّت اجاره كه شخص، ديگر اجير وى نمىباشد آيا مىتواند آن واقعه را شهادت دهد، حضرت فرمود: آرى».
٣٣٥٥- علاء از محمد بن مسلم روايت كرده كه از امام باقر ٧ پرسيدم: در مورد شخصى ذمّى (يعنى اهل كتاب كه در پناه اسلام است) و بنده زرخريد كه در باره شهادتى گواه گرفته مىشوند سپس آن ذمّى، مسلمان مىشود و آن بنده آزاد مىگردد، آيا اكنون شهادتشان همان طور كه بود پابرجاست؟ فرمود: آرى، مادامى كه از اين دو، نيكى و خير ديده شود شهادتشان پذيرفته خواهد بود.
٣٣٥٦- غياث بن ابراهيم از امام صادق از پدرش عليهما السّلام روايت كرده كه امير مؤمنان ٧ فرمود: گواهى بر شهادت در مورد حدّ شرعى و همچنين كفالت در مورد حدّ نافذ نيست.
٣٣٥٧- محمد بن مسلم از امام باقر ٧ سؤال كرد كه آيا مىشود كسى بر شهادت كسى گواهى دهد در حالى كه شهادت دهنده خود در شهر حاضر است و مىتواند در محكمه حضور پيدا كند؟ فرمود: جايز است اگر چه در پشت ستونى باشد و اين در صورتيست كه شاهد اصلى امكان حضور در مجلس را به سبب علّتى و يا مانعى نداشته باشد، در اين صورت گواهى بر شهادت اشكالى ندارد.