ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٨٥ - *(شهادت له و عليه زن) *

باكى نيست به شهادت دادن بر اقرار زن در حالى كه روى پوشيده ولى شناخته شده است، يا مردى كه با او محرم است و او را مى‌شناسد حضور داشته باشد و بداند كه اين همان زنى است كه در باره‌اش شهادت داده مى‌شود، ولى فقهاء عامّه قبول ندارند زنى كه روى پوشيده است در باره اقرارش شهادت دهند جز اينكه روى بگشايد و او را ببينند.

٣٣٤٧- محمّد بن حسن صفّار- رضى اللَّه عنه- به امام عسكرى ٧ نوشت كه: مردى مى‌خواهد در باره زنى كه به او محرم نيست شهادت دهد در حالى كه زن پوشيده و در پرده است، ولى كلامش را مى‌شنود و دو تن شاهد عادل هم شهادت مى‌دهند كه او دختر فلان كس است كه اقرار مى‌كند و اين كلام خود اوست آيا شهادت بر اقرارش جايز است يا نه و بايد روى خود را بگشايد تا با چشم او را شناسائى كند؟ امام ٧ در جواب نوشت «نقابى افكند و با نقاب نزد شهود حاضر شود بيارى خداوند» و اين توقيع «دستخط» كه به خطّ مبارك امام مى‌باشد اكنون نزد من موجود است.

شرح: «در صورتى كه تنها نقاب همراه با معرّف باشد كمتر مى‌توان تقلّب كرد و كسى را به جاى كسى ديگر معرّفى نمود ولى در صورت ستر و چادر و عبايه با عدم حضور معرّف تقلّب زيادتر است».