ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥١٦ - كفارات

به راستى كه خداوند عزّ و جلّ به هر چه بخواهد از آنچه خلق فرموده سوگند ياد مى‌كند ولى بندگانش سوگند ياد نمى‌كنند مگر به او عزّ و جلّ.

[كفّارات‌]

٤٣٢٤- محمّد بن على حلبى گويد: امام صادق ٧ فرمود: در كفّاره قتل خطا كافى نيست مگر يك مرد از قيد بندگى آزاد كنند و در كفّاره ظهار يا سوگند، كودك پسر كفايت مى‌كند.

شرح: «مشهور در هيچ يك از اين سه، كودك را كافى نمى‌دانند».

٤٣٢٥- اسحاق بن عمّار از حضرت كاظم ٧ پرسيد كه بفقراء و مساكين غير شيعه مى‌توانم (كفّاره) بدهم؟ فرمود: آرى و امّا بشيعه بدهى نزد من محبوبتر است.- مراد كفّاراتى است كه بايد به مساكين داد-.

٤٣٢٦- مفضّل بن عمر جعفى گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: گفتار خداوند عزّ و جلّ كه فرموده: فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ وَ إِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ‌ (قسم بمواقع ستارگان و براستى كه آن سوگنديست بس بزرگ) يعنى سوگند خوردن به بيزارى از ائمه هدى عليهم السّلام است كه شخص به آن قسم‌