ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥١٥ - *(تعهدات به سوگند و نذر و كفاره) *

آزاد گشت و مى‌ترسد كه نتواند يك سال را روزه بگيرد و يا براى او ممكن نباشد چه كند؟ فرمود: يكماه پى در پى روزه بگيرد و از ماه بعد هم چند روز بدون فصل روزه بگيرد كه اين «صيام شهرين متتابعين» مى‌شود، سپس روزه بگيرد و هر گاه افطار كرد يك مدّ طعام به فقير بدهد و هر روز را كه روزه بود بحساب گذارد تا عدد يك سال را تمام كند.

٤٣٢٢- محمّد بن اسماعيل بن بزيع گويد: به امام محمّد تقى ٧ عرضكردم: مردى از دنيا رفته و بر ذمّه او روزه بوده آيا كسى را به نيابت او گمارند تا براى او روزه بگيرد تا برايش تصدّق بدهند (يعنى فديه)؟ فرمود: فديه دهند، آن بهتر است.

شرح: «خبر با باب مناسبتى ندارد مگر اينكه بگوئيم مراد از روزه كه متوفّى بر ذمّه داشته روزه كفّاره بوده به قرينه جواب كه فرمود: تصدّق دهند شايسته‌تر است».

٤٣٢٣- علىّ بن مهزيار گويد به امام جواد ٧ عرض كردم: گفتار خداوند متعال در اين آيات‌ وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشى‌ وَ النَّهارِ إِذا تَجَلَّى‌ و گفتار ديگرش‌ وَ النَّجْمِ إِذا هَوى‌ سوگند به شب هنگامى كه مى‌پوشاند و به روز هنگامى كه روشن مى‌نمايد، و سوگند به ستاره هنگامى كه فرود آيد. اين سوگندها چيست، فرمود: