ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٥٨ - مذبوحى كه رو به قبله نبوده و يا ذابح بسم الله نگفته است

حضرت پرسيد كه مردى هنگام ذبح فراموش كرد

بسم اللَّه‌

گويد آيا ذبيحه او را مى‌توان خورد؟ فرمود: آرى اگر متّهم به نگفتن آن عمدا نباشد و پيش از آن ذبح را خوب انجام دهد، و نخاع را قطع نكند و گردن را تا حيوان جان نداده و سرد نشده نشكند، اشكالى ندارد.

٤١٨٩- محمّد بن علىّ حلبى گويد: امام صادق ٧ فرمود: هر كس هنگام ذبح نام خدا را نمى‌برد و بسم اللَّه نمى‌گويد آن ذبيحه را مخور.

٤١٩٠- محمّد بن مسلم گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم ذبيحه زن حكمش چيست؟ فرمود: اگر جماعتى همه زن هستند و مرد همراهشان نيست پس آنكه از همه بهتر مى‌داند بسم اللَّه گويد و ذبح كند، و از ذبيحه كودك پرسيدم: فرمود: اگر چالاك است و جست و خيز دارد و قامتش پنج وجب شده است و قدرت گرفتن كارد را بدست دارد اشكالى ندارد.

٤١٩١- و در روايت عمر بن اذينه كه از جماعتى كه از امام باقر و امام صادق عليهما السّلام روايت كرده‌اند نقل كرده است: ذبيحه زن اگر ذبح را درست بداند و بسم اللَّه بگويد خوردنش اشكالى ندارد، و همچنين كودك، و همچنين نابينا اگر كسى‌