ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٠١ - *(باب لقطه و ضاله) *(لقطه اشياء گمشدهايست كه غير صاحبش آن را بيابد، و ضاله حيوان گمشده است )

ضامن آنست، اگر قصد آن نداشت كه اجرت بستاند و حيوان مى‌مرد ضامن آن نبود.

شرح: «اين خبر با خبرى كه تحت رقم ٣٥٤١ گذشت منافات ندارد زيرا شرائط و خصوصيّات آن متفاوت است».

٤٠٦٢- عبد اللَّه بن جعفر حميرى گويد: طىّ نامه‌اى از امام عسكرى ٧ پرسيدم: مردى شترى يا گاوى يا گوسفندى براى قربانى عيد اضحى يا غير آن خريدارى كرده است و هنگامى كه آن را قربانى كرد كيسه‌اى از نقره يا زر يا جواهر و يا اشياء قيمتى ديگر در شكم آن حيوان يافت، مال از آن كيست و چه بايد بكند؟ در پاسخ نامه امام مرقوم فرمود: آن را بفروشنده حيوان اطّلاع ده اگر او نشناخت پس مال از آن توست و روزى است كه خدا نصيب تو كرده است.

٤٠٦٣- داود بن أبى يزيد گويد: مردى به امام صادق ٧ عرض كرد من مالى يافته‌ام (و صاحبش را پيدا نكرده‌ام) و مى‌ترسم عمرم سرآيد و مديون صاحبش باشم، اگر او را مى‌شناختم مال را به او ردّ كرده، خود را خلاص مى‌ساختم، امام فرمود: ترا بخدا اگر او را مى‌شناختى مال را تسليم او مى‌كردى؟ عرض‌