ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩ - *(باب شفاعت در احكام) *
مفسد و غير درست كارى را از تصرّف در مالش ممنوع كنند تا بعقل آيد، و نيز حكم فرمود كه در مورد دين بدهكارى كه در دادن بدهى خود تعلّل مىكند او را زندان كنند تا نداشتن و افلاس يا احتياجش روشن شود بعد رهايش كنند تا مالى بدست آورد، و نيز دستور فرمود مديونى را كه با طلبكارانش امروز و فردا مىكند بازداشت نمايند و آنگاه اموالش را بين طلبكارانش تقسيم كنند و اگر راضى نشد بفروشند و طلب دائنين را بپردازند.
٣٢٥٩- ابو ايّوب گويد: از امام صادق ٧ سؤال كردم: مردى كه دين (بدهى) خود را به عهده ديگرى حواله كرده و او پذيرفته است آيا حق دارد پس از قبول محال عليه و محتال (طلبكار) حواله را بازگرداند، فرمود: حق برگشت حواله را ندارد مگر در صورتى كه محال عليه قبل از حواله تنگدست و ورشكسته بوده و دائن نمىدانسته است.
* (باب شفاعت در احكام)*
٣٢٦٠- سكونى باسناد خود روايت كند كه امير المؤمنين ٧ فرمود:
كسى از شما نمىتواند بعد از ثبوت جرمى كه موجب حدّ است نزد امام از مجرم شفاعت