ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٧٥ - *(باب ربا) *

٧ عرض كردم: قربانت گردم مردم فكر مى‌كنند كه از شخص مضطر سود گرفتن در معاملات حرام است، و در حكم رباست، فرمود: آيا كسى را ديده‌اى چه فقير چه ثروتمند، چيزى بخرد مگر بضرورت؟ اى عمر براستى كه خداوند داد و ستد را مباح دانسته و ربا را حرام كرده است، در معاملات سود بگير و ربا مگير، پرسيدم ربا كدام است؟ فرمود: درهمها در مقابل درهمها و دو در مقابل يكى، داد و ستد كردن.

شرح: «ربا بر دو قسم است رباى قرضى كه در مقابل يك درهم قرض كه مى‌دهى قرض‌گيرنده يك درهم بيش بتو بدهكار نيست و چنانچه با او شرط زياده كنى معامله كلا ربوى و حرام است. و نوع ديگر رباى معاملى است كه دو همجنس را مانند شكر و قند با زياده يكى بر ديگرى مبادله نمائى البتّه در رباى معاملى مادامى ربا محسوب مى‌شود كه مكيل يا موزون باشند و چنانچه معدود (يعنى شمردنى) باشد زياده گرفتن در آن را ربا نمى‌دانند».

٤٠٠٤- غياث بن ابراهيم از امام صادق از پدرش عليهما السّلام نقل كرد كه فرمود: امير مؤمنان ٧ خريد و مبادله گوشت را با حيوان زنده مكروه مى‌داشت.

٤٠٠٥- مردى از امام صادق ٧ از معناى فرموده خداوند يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا وَ يُرْبِي الصَّدَقاتِ‌- بقره: ٢٧٦» (خداوند ربا را تباه و صدقات را افزون‌